Kinesiotaping

Kinesiotaping (plastrowanie) – metoda terapeutyczna polegająca na oklejaniu wybranych fragmentów ciała plastrami o specjalnej strukturze. Została opracowana i spopularyzowana na początku lat 80-tych przez Japończyka dr. Kenzo Kase. Wykorzystuje się w niej specjalnie wytworzony plaster – Kinesio Tex Gold. Jest to plaster o elastyczności 130-140% (nie ogranicza ruchów), rozciągający się tylko na długość, o ciężarze i grubości zbliżonych do do parametrów skóry, niezawierający leków ani latexu, odporny na działanie wody, umożliwiający przepływ powietrza dzięki falowemu utkaniu.
Kinesiotaping stymuluje zakończenia nerwowe na skórze, pozwala na zachowanie pełnego zakresu ruchu, świadomą normalizację napięcia mięśniowego, aktywowanie mięśni uszkodzonych, zmniejsza ból i nienaturalne odczucia skóry, likwiduje zastoje i obrzęki limfatyczne oraz koryguje niewłaściwe pozycje partnerów stawowych, koryguje ułożenia powięzi i skóry i poprawia mikrokrążenie.
Wykorzystanie kinesiotapingu w fizjoterapii wydajnie wspiera procesy lecznicze i wydolnościowe organizmu, a także daje możliwość indywidualnego dopasowania dla potrzeb pacjenta. Plastry można nosić przez dłuższy czas ok. 7 dni.

Wskazania:
– zespoły bólowe kręgosłupa i stawów kończyn
– korekcji postawy (wady postawy, skolioza)
– stany pourazowe mięśni i stawów, zwichnięć i skręceń
– stały drenaż limfatyczny

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,